Osnovnu školu završio je u Tojšićima, a srednju mašinsku u Tuzli. Potom odlazi u tadašnju vojsku, u školu rezervnih oficira u Karlovac, odakle se vraća sa činom rezervnog poručnika. U odbranu se uključuje 4.maja 1992.godine. U novembru 1992.godine ranjen je na Visu. Poslije kraćeg oporavka, Ismet se vraća u svoju jedinicu i tada je unaprijeđen u komandira inžinjerijske čete. U brigadi je više puta je pohvaljivan, a nagrađen jei „zlatnom pločicom“ 205.brigade. Prilikom demontiranja neeksplodiranje kasetne bombe u Tojšićima, ranjen je i drugi put, 11.decembra 1993.godine. Nakon opravka ponovo se vraća u jedinicu. Osnivanjem elitne 241.brigade prelazi u njene redove. Više puta je i tu pohvaljen, a odlikovan je i činom kapetana. U akciji na Visu, 14.juna 1995.godine treći put je ranjen . Mjesec dana u tuzlanskoj bolnici Ismet se borio za život. Od posljedica ranjavanja umro je na današnji dan, 15.7.1995.godine. U novembru 1996.godine kapetan Ismet Gutić, posthumno, odlikovan je najvišim armijskim priznanjem „Zlatnim ljiljanom“.