Zvali su ga i Šene. Bahrudin i Šemsudin su kao pripadnici Oružanih snaga poginuli od četničkih granata. Osnovnu školu Šemsudin je završio u Kalesiji, a zvanje visokokvalifikovanog zidara stekao je u Sloveniji, u Velenju, gdje je kao zidar i radio. Bio je oženjen i sa suprugom Dževadom je imao dvije kćerke. Od 8. aprila 1992. godine bio je pripadnik Oružanih snaga i učestvovao je u pripremi otpora u Miljanovcima. Početkom agresije borio se na liniji odbrane na Bijeljevcu, učestvovao je u oslobađanju Kalesije, Prnjavora, Dubnice, Brezika. U borbama je dva puta lakše ranjavan, na Lisači i Breziku. Šemsudinov brat Bahrudin je poginuo od granate 20. marta 1993. godine. Sutradan 21. marta 1993. godine bila mu je dženaza, na kojoj je naravno i Šemsudin bio, na mezarju u Miljanovcima da posljednji put isprati brata. Tada je odjeknula granata, tu u mezarju. Sutradan je bila dženaza i Šemsudinu.