29. maja 1992. godine mještani Seljublja dobili su ultimatum od komadanta tzv. 2. majevičke brigade Mileta Dubajića da bezuslovno predaju naoružanje i prihvate lojalnost tzv. SAO Semberija i Majevica. Znajući šta bi to zapravo značilo, mještani Seljublja su odlučno odbili ultimatum agresora. Istu noć uslijedio je jak artiljerijski napad agresora na Seljublje. Seljubci su hrabro odlučili pružiti otpor iako su znali da su mnogo slabije naoružani.

U nastavku prenosimo odlomke iz knjige “Kalesija – priprema i odbrana od agresije 1992.”, autora dr. Seada Omerbegovića i profesora historije rahm. Halida Tubića, a koji su vezani za navedeni datum i spomenuti ultimatum mještanima Seljublja.

***

Poslije povlačenja JNA iz Tuzle i sa aerodroma Dubrave i početka napada na Tuzlu, agresor je svoje snage raspoređivao oko Seljublja i Banj-brda sa ciljem obezbjeđenja nesmetanog komuniciranja magistralnim putem Tuzla-Požarnica-Bijeljina. Znajući za značaj Seljublja agresor je riješio da ultimatumom razoruža stanovništvo Seljublja kako bi saobraćaj navedenim putem bio bezbjedan.

Ultimatum stanovništvu Seljublja za predaju oružja, municije i minsko-eksplozivnih sredstava upućen je u pismenoj formi 29.5.1992.g. a potpisao ga je komandant brigade Mile Dubajić. Dubajić je tražio da stanovništvo potpiše lojalnost SAO Semberiji. Na ultimatum o predaji naoružanja i lojalnost nije odgovoreno, već je vod TO pojačao mjere bezbjednosti i organizovao odbranu Seljublja na liniji Luka-Stupnište-Vitanuša.

…

Agresor je u noći 29./30.5. otpočeo jako granatiranje Seljublja, kombinovano sa pješadijskom vatrom po položaju branilaca, a u ranim jutarnjim satima 30.5.1992.g. krenuo je u opšti napad iz tri pravca Vujani-Seljublje, Bandijera-Seljublje i Banj brdo-Seljublje. Napad je podržan jakom artiljerijskom vatrom.

Zbog velike nadmoći u ljudstvu i tehnici naši borci su bili primorani da se povlače prema G. i D. Hrasnu. Komanda 1. bataljona Tojšići preduzima sve mjere za sređivanje stanja u vodu Seljublje, ojačava ga borcima G. i D.Hrasna, te 31.5.1992.g. u kontranapadu oslobađa istočni dio Seljublja, sve do džamije sa koje skidaju zastavu SDS-a. Znajući da ne mogu duže ostati u selu, borci omogućavaju mještanima da izvuku hranu, odjeću, stoku, a potom se povlače na liniju odbrane u rejonu Kicelja-Horozovina.

(Iz knjige “Kalesija – priprema i odbrana od agresije 1992.”, autora dr. Seada Omerbegovića i profesora historije rahm. Halida Tubića)

Seljubci su dali nemjerljiv doprinos odbrani Kalesije i Bosne i Hercegovine. Šesnaest mještana Seljublja dalo je svoje živote za domovinu kao šehidi. Kuće i drugi objekti mještana Seljublja bili su redovna meta agresorskih hordi. Agresor je do temeljela porušio Staru džamiju u Seljublju, dok je Nova džamija, čija je izgradnja započela 1990. godine, više puta bila meta agresorske artiljerije.