Današnji zvaničin naziv ovog džemata je Memići – Stara džamija, stoga što je iz njega formirano nekoliko novih džemata. Nalazi se 7 km istočno od administrativnog središta Medžlisa Kalesija, s lijeve strane magistralnog puta Kalesija – Zvornik. Ovom džematu pripadaju i zaseoci Bulatovci i Staro Selo. Džemat ima oko 300 domaćinstava. Džemat Memići – Stara džamija jedan je od rijetkih na ovim prostorima koji bilježi kontinuitet postojanja od dolaska Osmanlija pa do dana današnjeg. Prvi podaci, koji potiču još iz 16. stoljeća, govore da je u jeku ekspanzije Osmanskog carstva u Evropi, uz izgradnju poznatog „Pašinog puta“, na lokalitetu Pandurice izgrađen i prvi vjerski objekt na ovim prostorima. Historijski podaci govore da je taj objekat postojao sve do kraja 19. stoljeća i dolaska Austro-Ugarske, kada biva porušen, uz istovremenu izgradnju nove džamije na prostoru današnjeg zaseoka Hemlijaši. U oba svjetska rata ova džamija pretrpjela je velika oštećenja od tadašnjih rušitelja, ali je opstala voljom tadašnjih džematlija, pa je u skladu s mogućnostima bila obnavljana više puta. Okupljala je vjernike i vjernice iz Hemlijaša, Memića, Mahale, Kalesije, Nezuka, Zukića, Brda, Hrvačića i drugih mjesta. Uvidjevši da je zub vremena ostavio veliki trag na džamiji, tadašnje džematlije podnose veći broj zahtjeva za izgradnju nove džamije, na koje dobijaju negativan odgovor sve do 1971. godine, kada tadašnji komunistički režim za odobrenje gradnje nove džamije postavlja uslov da se ruši postojeća džamija. Uvidjevši da je to jedino rešenje, džematlije prihvataju ucjenu tadašnjeg režima i na današnjem lokalitetu od 1971. do 1975. godine grade džamiju, koja je niz godina bila središte vjerskog života muslimana ovog prostora pa i šire. Tadašnji džemat sačinjavali su: Mahala, Bulatovci, Memići, Hemlijaši, Zukići, Staro Selo, Brda i Hrvačići. Tokom agresije na Memiće i cijelu Bosnu i Hercegovinu ova džamija iz 1975. godine bila je minirana i potom potpuno porušena 14. augusta 1992. godine. Na njezinim temeljima izgrađena je nova džamija, čije je otvaranje upriličeno 30. jula 2005. godine. Džematlije ovog džemata prihvatili su sugestije viših instanci Islamske zajednice, sačuvavši veći dio uništene munare da mlađim generacijama bude očiti dokaz bijesa i mržnje prema muslimanima od strane srbočetničkih vandala i tvoraca sakralocida na širim prostorima našeg topraka Bosne i Hercegovine. Nedavno je ostatak munare natkriven a prostor pretvoren u muzej sakralocida. U džematu se obavljaju svi propisani namazi, mektepska nastava odvija se dva dana u hefti u mektepskoj učionici kod džamije i u mektebu u Bulatovcima. Kao vakufsku imovinu džemat ima džamiju, dva mekteba, imamsku kuću, gasulhanu, abdesthanu, lijepo izrađenu šehidsku česmu, Muzej sakralocida u džamijskom haremu te nekoliko zemljišnih parcela i mezarja.

Od 1884. godine područje džemata Prnjavor bilo je u vjerskoj nadležnosti Kotarskog vakufsko-mearifskog povjerenstva za Kotar Zvornik. Današnja prnjavorska džamija nalazi se s desne strane magistralnog puta Tuzla – Kalesija. Tu su bile locirane sve ranije prnjavorske džamije. Nema preciznih podataka o vremenu gradnje prve džamije u Prnjavoru. Austrougarskim popisom iz 1895. godine evidentirano je postojanje mekteba u ovom naselju. Najvjerovatnija je pretpostavka da je taj stari mekteb sagrađen na lokaciji sadašnjeg mekteba, a mještani tvrde da ga je podigla porodica Gazibegović. Popisom stanovništva i imovine iz 1910. godine registrovano je postojanje džamije u Prnjavoru. Prema tvrdnjama mještana, ova džamija imala je manju drvenu munaru. U dokumentaciji JU Arhiv Tuzlanskog kantona pronađen je projekt te stare džamije, iz koga se da zaključiti da je gradnja džamije započela 1905. godine. Prema kazivanjima mještana, džamija u Prnjavoru nije stradala u toku Drugog svjetskog rata, ali je zbog velikog ugnjetavanja neistomišljenika od strane nove komunističke vlasti islamski život u Prnjavoru bio skoro na izdisaju, i zbog uskraćivanja dozvola za adaptaciju objekta džamije na njemu se sve više primjećivao harabatluk. Hrabri Mustafa ef. Gazibegović je s vremena na vrijeme u tajnosti, na sijelima, podučavao prnjavorsku djecu osnovama islama. Uz velike poteškoće 1951. godine džamija se zalaganjem mještana obnavlja prvi put iza rata. Tada se stara drvena munara zamjenjuje zidanom. Zbog priloga za džamiju i ličnog rada na džamiji ugledne mještane (Omera Kurtića, Smaju i Sefera Huremovića, Latifa Mujkića, Smajla Gazibegovića, Mehmeda Softića) tadašnje komunističke vlasti osudile su na po tri mjeseca zatvora oduzimajući im priloge u novcu i sav kupljeni građevinski materijal. Sve je to osnažilo džematlije – i iz inata – sakupili su još više sredstava i dovršili radove na džamiji i munari. Godine 1991. džematlije Prnjavora sagradili su novu potkupolnu džamiju, koju su namjeravali svečano otvoriti u ljeto 1992. godine, međutim njezino “proklanjavanje“ zbog agresije je odgođeno do 19. septembra 1998. godine. Munara ove džamije srušena je 9. maja 1992. godine granatiranjem iz aviona srbočetničke (tzv. JNA) vojske. Po prestanku rata pristupilo se renoviranju džamije i rekonstrukciji njezine munare. Munara, visine 45 metara, ponovo je izlivena od betona 1997. godine. Džamija je i formalno otvorena 19. septembra 1998. godine, a otvorio ju je naibu-reis hfz. Ismet ef. Spahić. U džematu se klanjaju svi dnevni namazi, kao i ostali propisani namazi, a maktepska nastava održava se dva dana u hefti.

Džemat Jelovo Brdo nalazi se oko 7 km južno od Kalesije i ima više od 220 domaćinstava. Koliko se zna, prva džamija u ovom džematu bila je sagrađena između Jelovog Brda i Gojčina (u Pandurima), kako bi služila za oba sela. Vremenom je džamija na lokaciji Panduri dotrajala, pa su mještani Gojčina i Jelovog Brda sagradili novu džamiju i svečano je predali Islamskoj zajednici na upotrebu 11. septembra 1959. godine. Tokom agresije na Jelovo Brdo džamija je minirana i do temelja porušena. Od dijela srušene munare džematlije su napravile spomen-česmu, ispisujući na njenom vanjskom dijelu sva imena ubijenih mještana Jelovog Brda. Vjernici povratnici u Jelovo Brdo i Gojčin sagradili su 2006. godine novu džamiju na starim temeljima. Džamija je pravougaone osnove, natkrivena jednom velikom i dvjema manjim kupolama, a ulazni trijem natkriven je trima manjim kupolama opšivenim bakrenim limom. Uz džamiju je podignuta lijepa munara sa dvije šerefe. Novosagrađena džamija svečano je otvorena 3. augusta 2008. godine. U zaseoku Gojčin, na temeljima porušenog mekteba, sagrađen je novi lijep i funkcionalan mesdžid – mekteb, također natkriven kubbetom. U džematu Jelovo Brdo – Gojčin nalaze se i tri kaburistana.

Stara džamija u MIljanovcima (Gaj) sagrađena je za vrijeme osmanlijskoturske uprave, u drugoj polovini 17. stoljeća i najvjerovatnija je pretpostavka da spada među prve sagrađene džamije na području današnje općine Kalesija. Dva puta je temeljito renovirana, prvi put 1969, a drugi put 1991. godine.

Džemat se nalazi 6 km sjeverno od sjedišta Medžlisa IZ Kalesija, pored lokalnog puta Kalesija – Sapna, a ustanovljen je 1977. godine izdvajanjem iz džemata Kalesija Gornja (Kalesija Selo). Džemat ima blizu 100 domaćinstava. Prvi mesdžid izgrađen je 1977. godine, a 1979. godine uz džamiju je sagrađena drvena munara, podignuta s krova džamije. U toku agresije na Bosnu i Hercegovinu, ova je džamija 11 puta pogođena granatama sa srbočetničkih položaja u Osmacima. Obnova i saniranje u ratu porušene džamije uslijedili su 1998. godine, kada se umjesto ranijeg četverovodnog krova na džamiji podiže kubbe, a umjesto drvene munare 2002. godine podignuta je nova betonska munara.